У Горацкі раённы гісторыка-этнаграфічны музей па запрашэнні народнага літаратурнага аб’яднання “Роднае слова” завітала таленавітая паэтэса з Касцюковічаў, член грамадскага аб’яднання “Саюз пісьменнікаў Беларусі” Наталля Азаранка.

Сваімі ўражаннямі аб гэтай сустрэчы яна дзеліцца з жыхарамі нашага раёна.

— Гэтая сустрэча планавалася ўжо даўно, але невыпадкова, што яна адбылася ў Дзень славянскага пісьменства і культуры.

Горкі сустрэлі мяне сонечным надвор’ем. Мы ехалі па зусім незнаёмым мне горадзе, такім сучасным, прыгожым і ўтульным. За кубачкам гарбаты я пазнаёмілася з мясцовымі творчымі асобамі.

Перад пачаткам творчай сустрэчы мяне ахапіла лёгкае хваляванне: незнаёмая зала, незнаёмыя людзі. У фае музея мяне ўжо чакаў фотакарэспандэнт раённай газеты Міхаіл Ляўцоў. Пад аб’ектывам яго фотакамеры я адчула сябе сапраўднай зоркай.

У невялікай, але вельмі ўтульнай зале музея ўсе месцы былі занятыя. Аўдыторыя з зацікаўленасцю чакала майго выступлення. На пачатку сустрэчы кіраўнік народнага літаратурнага аб’яднання “Роднае слова” Людміла Дзеружкова расказала пра мой жыццёвы і творчы шлях. Студэнты народнага тэатра-студыі “Парадокс” Беларускай дзяржаўнай сельгасакадэміі дэкламавалі вершы розных перыядаў маёй творчасці. Удзельнікі аб’яднання “Роднае слова” выказалі шмат шчырых і цёплых слоў ўдзячнасці за мае вершы і песні. Асабліва прыемна было пачуць іх ад настаўнікаў Людмілы Дзёменскай і Валянціны Копач, якія падкрэслілі неабходнаць вывучэння ў школе творчасці сучасных аўтараў, бо паэзія абуджае ў душы чалавечнасць і з’яўляецца яскравым прыкладам патрыятызму і духоўнасці для моладзі.

Уразіла і тое, што горацкія аўтары Наталля Ніканчук і Аляксандр Ведзянееў нават прысвяцілі мне вершы, а Святлана Цярэшка падаравала асабістую карціну. Вядомая горацкая спявачка Надзея Курбасава параўнала маю творчасць з жывапісам, які трэба слухаць, і выказала пажаданне, каб гэты “жывапіс чулі і хацелі чуць ізноў”. Асабліва прыемным стала знаёмства са сваёй калегай – выконваючай абавязкі дырэктара ДУК “Горацкая раённая бібліятэчная сетка” Аленай Марозавай, якая выказала шчырыя ўражанні і захапленне маёй паэзіяй.

Сустрэчы такога фармату асабліва патрэбны творчым людзям, бо незнаёмая аўтару аўдыторыя заўсёды аб’ектыўна ацэньвае пісьменніка. У такія моманты разумееш, што твая творчасць не пакідае нікога абыякавым. Я бачыла слёзы на вачах у многіх слухачоў, а гэта значыць, яна кранула іх самыя патаемныя струны душы, што заўсёды натхняе на новыя значныя дасягненні.

Я вельмі ўдзячная арганізатарам гэтага мерапрыемства і ўсім аматарам літаратурнаго слова.

Наталля АЗАРАНКА,
член грамадскага аб’яднання “Саюз пісьменнікаў Беларусі”

Фото Михаила ЛЕВЦОВА